olhar aos olhos, autoconversa está explorando , investigando, experimentando, cortando y pegando, borrando, rectificando, ensayando, esperando, … aunque en realidad no quiere mas que vibrar. Y bueno, además de vibrar quiere compartir esa vibración…

Cree que para ello debe ser un lugar libre. Reuniendo condiciones por y para la observación y libre percepción, con intenciones de no importa ni tiempo ni espacio. Por eso desligado de implicaciones territoriales, nómada; un espacio donde el desorden temporal no altere el producto. Donde los minutos vayan libremente a mas o menos de 60xhora. Pretende conversar con el micro y el macro, de tu a tú. Y medirse con una escala que se muerde la cola.

en este momento olhar aos olhos es un espacio-ficción móvil, dentro del cual se puede observar un cielo ficticio como la realidad misma; Es un espacio donde estar en horizontal; donde abrir los ojos (sentidos), para ver (percibir) todo lo allá a lo que se quiera mirar (percibir), con cuantos ojos abiertos o cerrados (sentidos) se quiera ver (percibir) y donde hasta la desobservación consciente y toda sinestesia son igualmente válidas.

Es un experimento de instalación interactiva, en el que tanto pesan las estructuras que dan el cobijo, como las vibraciones que contienen. Al fin y al cabo no se sabe quien sostiene a quien. Los observadores son tan bienvenidos como necesarios y co-protagonistas del sistema en estado de investigacion constante, en esta búsqueda de un espacio-tiempo vibrable.

Está vagamundeando y a modo de parentesis en tres dimensiones, se irá instalando (temporalmente) en aquellos espacios en los que de uno u otro modo sea bienvenida.

 

 

olhar aos olhos, autoconversa is about exploring, investigating, experimenting, cutting and pasting, erasing, correcting, rehearsing, waiting… Even thought the only thing it really wants to do is vibrate. And, what is more, it wants to share this (these) vibration (s)…

For doing so it must be set up in a free space. Satisfying the conditions required for the observation and free perception, centring its intentions on free space & time. So it unchains itself from territorial implications; a nomad; a space in which a temporary chaos doesn’t alter the product. A place where the minutes fly freely at a pace of 60/hour, more or less. It seeks to dialogue both with the micro and the macro, one on one. And to measure itself with a scale that bites its own tale.

At present, olhar aos olhos is a moving fiction-space, in which one can observe a fictitious sky as if it were as real as life; it’s a space to be horizontal; a space to open your eyes (senses) and see (perceive) everything through what you want to see (perceive), with as many open or closed eyes (senses) you want to see with (perceive). Here both are valid: a conscientious deobservation or any form of synaesthesia, This is an interactive installation experiment where the structures that provide shelter, matter as much as the vibrations they embrace. In the end, it is unknown who supports who. Observers are welcome and needed in this search of a vibrant space and time, as they also become the main characters of the system: it is a state of constant investigation.

= um fugaz

27/11/2013

 

 

olhem para o ceu, sorpresas em breve

 

 

_MG_4485

_MG_4838

_MG_4844

_MG_4851

_MG_5008

_MG_4994

 

hoxe está  a ser o ultimo dia de “olhar aos olhos”  no MIHL,  onte tivemos tamé algunhas musiquinhas e sorrisos varios, e agora iremos de autoconversa para outros lugares; até já

 

 

intro da videoproxección Olhar aos olhos/ autoconversa (2013)

 

_MG_4473

 

_MG_4474

_MG_4731

_MG_4746

_MG_4768

_MG_0634

_MG_0619

_MG_3993

Jardín interior MIHL_4

 

Instalación Olhar aos olhos / autoconversa disfrutable ata o 10 de nov. en Lugo , no MIHL 

 

(…) Doa Oa inviste a súa enerxía no processo de desambiguación do seu relativo radio de acción; Un diálogo reversible, pluriforme e multilinguístico. que non entende de límites entre realidade e ficción; opera coa mesma atención ao pensamento fugaz que ao choque entre dous sólidos. É a creación de suposicións, hipotetizar en 3 dimensións e xogar a ser creadora de todas as cousas, o que mais fai latexar o seu corazón. E iso entende por vivir. Á fin e ao cabo, a obra artística en si é respirar, obra na que traballaremos ao longo de toda a nosa vida; un exercicio constante ( e inconsciente, moitas veces) de sincronización co medio e de reorganización de qués e porqués, onde o como depende da nosa capacidade de recibir, traducir e utilizar a luz, e onde os puntos se transforman sempre en suspensivos.
E é un privilexio cando se sente a fortuna de descoñecer o para que.
Pero Doa non cando pinta. relata dende instalación. E só retransmite. De impulsos abstractos a materias tanxibles; e de ideas concretas a representacións abstractas.
inventa nada, só reorganiza; liñas cando debuxa. Formas e cores, Estímulos e sensacións, ideas, suxestións e pareidolías, luz, cando as variantes do gravado, dende a fotografía, a colaxe, a
Recicla intuicións e investiga as causalidades responsables de casualidades. Está a adestrar, co método ensaio-erro, buscando o código co que poder compartir mais fielmente o “iso” que se pasa polo espazo baleiro que crea ao pechar os ollos.
Quere compartir o entusiasmo que lle provoca a persistencia retiniana simultánea completa. Como ao observar unha fotografía totalmente sobreexposta na que só hai luz; pero é luz do antes, luz do durante e luz do despois.
E a responsabilidade que implica ter ollos. E ver, digo percibir, a través de todos os nosos ollos, digo sentidos.
E continuar vendo cos ollos pechados. Pero aproveitar e ver outras cousas, iso si.
Agora mesmo, o descuberto é o inicio, e sente que é tan relativo que tamén podería ser o fin, a comezar en sentido contrario…

 

 

 

_MG_4292

_MG_4329-2

_MG_4554

 

_MG_4561

_MG_4570-2

_MG_4573

 

_MG_4575

 

 

DSC_1020

DSC_1078

DSC_1079

DSC_1107

DSC_1121

 

DSC_1011

DSC_1052

 

_MG_4566

DSC_1085

DSC_1086

 

 

” É unha descrición relativista dunha hipótese do onde.
Un onde (no que) nada hai, onde o todo é posible (no que hai espazo para todo)
Un onde baleiro que revela que nalgures hai un cheio.
É o moito positivo que resulta o negativo.
Multipluriposibilitando. Posibilitando a multi e pluriposibilidade.
 
É unha vontade de cultivar baleiro. “
 
 

imaxes en desorden cronolóxico  do proceso de como ” ningures en algures” , a intervención nas paredes exteriores do M.A.R.C.O. parte da exposición Veraneantes

 

 

= algures/ningures

03/10/2013

 

DSC_1052

 

DSC_1018

 

contra-mapas,  arqueoloxias e ningures  / en processo arredor do M.A.R.C.O.  / inaugurando proximo dia 11

 

(fotografias: Jann-Xan)

 

 

= Olhar aos olhos

11/09/2013

eye star magnitude

 

Bosquexo inicial do que agora ultimo axustes do processo do trabalho da instalación  “Olhar aos olhos,  autoconversa ” parte do ciclo Proxectos no MIHL (Lugo, GZ)  a estrenar no dia de manhá. Arranca ás 20:00horas.

 

Boceto inicial de lo que ahora ultimo detalles del proceso del trabajo de la instalación “Olhar aos olhos, autoconversa” parte del ciclo Proxectos no MIHL (Lugo, GZ) que arranca mañana  a eso de las 8.

 

 

 

 

_MG_0233

 

e escoitar estrelas, outro recordatorio do pronóstico . En Areas.

 

 

 

= debaixo da ponte

13/06/2013

_MG_0022

 

_MG_0010

 

_MG_0018

_MG_0019

_MG_0021

 

_MG_0027

 

 

_MG_0028

 

somos mais de cada vez / entre Siós e  Espasantes (GZ) / 2013

cada vez somos  mas / entre Siós y Espasantes (GZ) / 2013

 

 

= auto-propagação

09/06/2013

_MG_9977

 

_MG_9986

 

_MG_9972

 

olá-olá   /  Lx  /  2013

Hola-hola / Lx / 2013