= antes /despues

21/04/2014

SyntekExifImageTitle

 

10178235_10152335961485395_429508854_n

 

antes y dos o tres días después / Carrer del Portal Nou, Barcelona / 2014

gracias Catalina Dia por el registro fotográfico

 

 

 

= ir / amics

20/04/2014

 

08042014-_MG_5875 telas

09042014-_MG_5893 telas

 

barcelona / abril 2014

 

 

pisca constela olhos

18/04 ás 20:00horas no Covil dos Mouros. Bemvidas totais.

 

 

= Monforte

25/03/2014

doa oa sae das montanhasweb

 

 

 

_MG_5712

_MG_5701

_MG_5672

_MG_5700

 

A minha versión para O Bosquexo do Mundo,  visible ata 25 de Maio na Fundación Luís Seoane

 

 

_MG_5632

lavando o universo nos preparativos da montaxe da exposición O bosquexo do mundo , na Fundación Luís Seoane  os próximos meses. Inauguración o 13 de marzo.

 

 

 

_MG_5257

_MG_5258

_MG_5265

_MG_5423

_MG_5335

_MG_5307

_MG_5418

_MG_5429

_MG_5316

_MG_5451

_MG_5479

 

olhar aos olhos, autoconversa estivo en Domaio (Pontevedra) nos dias 1 e 2 de Febreiro e foi un sorriso total.  A  estructura a proba de augas e granizos,  foi o espazo para tempos sonoros e visuais improvisados .  Agradecementos todos a cantos olhos e demais sentidos vinheron a formar parte e/ou dar axudas na instalación-experiemento.

 

domaio 1 2

 

 

olhar aos olhos, autoconversa só quere vibrar. E ademais quere compartir esa vibración.

Está a crearse e quere ser un onde, onde a desorde temporal non altere o produto. Onde os minutos vaian libremente a mais ou menos de 60 xhora. Pretende conversar co micro e o macro, de tu a ti. E medirse cunha escala que se morde a cola.

Neste momento é un espazo-ficción móbil, dentro do cal se pode observar un ceo ficticio como a realidade mesma; É un espazo onde estar en horizontal; onde abrir os ollos (sentidos), para ver (percibir) todo o alá ao que se queira mirar (percibir), con cantos ollos abertos ou pechados (sentidos) quéirase ver (percibir) e onde ata a desobservación consciente e toda sinestesia son igualmente válidas.

É un experimento de instalación interactiva, no que tanto pesan as estruturas que dan o acubillo, como as vibracións que conteñen. Á fin e ao cabo non se sabe quen sostén a quen. Os observadores son tan benvidos como necesarios e co-protagonistas do sistema en estado de investigacion constante, nesta búsqueda dun espazo-tempo vibrable. Agora está vagamundeando e a xeito de parentesis en tres dimensións, irase instalando (temporalmente) naqueles espazos nos que dun ou outro xeito sexa benvida.

olhar aos olhos, autoconversaquere compartir, e á inversa. Tamén ten oídos e está a buscar, esperando visións sonoras que queiran formar parte da exploración de multi-pluri-observación. Isto é un convite aberto á colaboración sonora infinita.

Todos os sons son benvidos a formar parte do experimento-exploración. E o espazo sonoro está disponible para todos os xéneros, fontes, purezas… tanto se es o creador, como interprete ou portador. Tanto as musicas con 5 estrelas das listas de reproduccion, como improvisacións in situ, algun deses sons nos que sempre te quixeches converter, gravacións cacofónicas, intuicións musicais, revelacións, documentos sonoros, etc, etc. En modo solista ou formato orquestral; As únicas condicións: é que sexan en idioma universal e sexan o estímulo auditivo que desencadee a única ambición de latexar .

O convite é para a participación sonora, ademas de perceptora-observadora, no seguinte encontro- experimento- efémero, que será en Domaio ( Moaña, Pontevedra) nos dias 1 e 2 de febreiro. Entre as 18:00 e as 23:59 .

Actualmente olhar aos olhos, autoconversa está en estado ensaio-erro e así, mais ou menos, está a ser o seu formato:

O espazo-ficción está creado dentro dunha estrutura de tecidos-tenda nómade, en cuxo teito interior se proxecta a video-animacion «olhar aos olhos» (video 5 min, loop continuo), baixo o cal se distribúen coxíns sobre os que comoda e horizontalmente se poida ser/estar e observar o ceo-ficción, complementado dun estímulo auditivo. De modo libre, esta banda sonora estará creada polos asistentes-observadores que: poderán seleccionar a orde das reproducións musicais, previamente dispostas nunha lista modificable de reproduccion (creada á súa vez de forma colectiva coas achegas dos interesados en creala) ou engadir os sons que consideren (baixo a súa responsabilidade) á devandita lista, in situ; así como o control total dos modos repeat e repeat all; ou a posibilidade de electrica ou acusticamente, interpretando/improvisando, en grupo ou como solista, terán a total liberdade de reproducirse musicalmente en vivo (logo de organización e/ou por sorpresa total).

O trato será personalizado, asi que se queres podes achegar un link, enviar un cd regrabable contrarreembolso, presentarte no momento da instalacion cun metalofono ou cun coro en esperanto, mandar un pouco de silencio nun cassete a través dun amigo ou un infinito etc de posibilidades; só comunicate para concretar coordenadas de benvida.

ou di que é un amigo o interesado e aparece por sorpresa.

Cunha única advertencia: isto é un experimento!! Con todo o que iso implica. Pola maxima percepción da vibración, olhar aos olhos, autoconversa quere moitas cousas; como tamén quere que cada quen queira o que queira querer.

e aínda así, todos os oidos son benvidos acompañados ou non de sons!

 

olhar aos olhos, autoconversa está explorando , investigando, experimentando, cortando y pegando, borrando, rectificando, ensayando, esperando, … aunque en realidad no quiere mas que vibrar. Y bueno, además de vibrar quiere compartir esa vibración…

Cree que para ello debe ser un lugar libre. Reuniendo condiciones por y para la observación y libre percepción, con intenciones de no importa ni tiempo ni espacio. Por eso desligado de implicaciones territoriales, nómada; un espacio donde el desorden temporal no altere el producto. Donde los minutos vayan libremente a mas o menos de 60xhora. Pretende conversar con el micro y el macro, de tu a tú. Y medirse con una escala que se muerde la cola.

en este momento olhar aos olhos es un espacio-ficción móvil, dentro del cual se puede observar un cielo ficticio como la realidad misma; Es un espacio donde estar en horizontal; donde abrir los ojos (sentidos), para ver (percibir) todo lo allá a lo que se quiera mirar (percibir), con cuantos ojos abiertos o cerrados (sentidos) se quiera ver (percibir) y donde hasta la desobservación consciente y toda sinestesia son igualmente válidas.

Es un experimento de instalación interactiva, en el que tanto pesan las estructuras que dan el cobijo, como las vibraciones que contienen. Al fin y al cabo no se sabe quien sostiene a quien. Los observadores son tan bienvenidos como necesarios y co-protagonistas del sistema en estado de investigacion constante, en esta búsqueda de un espacio-tiempo vibrable.

Está vagamundeando y a modo de parentesis en tres dimensiones, se irá instalando (temporalmente) en aquellos espacios en los que de uno u otro modo sea bienvenida.

 

 

olhar aos olhos, autoconversa is about exploring, investigating, experimenting, cutting and pasting, erasing, correcting, rehearsing, waiting… Even thought the only thing it really wants to do is vibrate. And, what is more, it wants to share this (these) vibration (s)…

For doing so it must be set up in a free space. Satisfying the conditions required for the observation and free perception, centring its intentions on free space & time. So it unchains itself from territorial implications; a nomad; a space in which a temporary chaos doesn’t alter the product. A place where the minutes fly freely at a pace of 60/hour, more or less. It seeks to dialogue both with the micro and the macro, one on one. And to measure itself with a scale that bites its own tale.

At present, olhar aos olhos is a moving fiction-space, in which one can observe a fictitious sky as if it were as real as life; it’s a space to be horizontal; a space to open your eyes (senses) and see (perceive) everything through what you want to see (perceive), with as many open or closed eyes (senses) you want to see with (perceive). Here both are valid: a conscientious deobservation or any form of synaesthesia, This is an interactive installation experiment where the structures that provide shelter, matter as much as the vibrations they embrace. In the end, it is unknown who supports who. Observers are welcome and needed in this search of a vibrant space and time, as they also become the main characters of the system: it is a state of constant investigation.

_MG_5060

_MG_5064

_MG_5070

_MG_5081

_MG_5085

_MG_5087

_MG_5092

 

traxes para ir ao bailarico  / edicion limitada / 2013

e outras que podedes ver ao vivo  desde xa en Planta Carnívora  Colon #2 Baixo, Ourense

 

trajes para ir a bailar / edición limitada / 2013

y otras que podeis verlas en vivo y en directo en Planta Carnivora Colon #2 Ourense