intro da videoproxección Olhar aos olhos/ autoconversa (2013)

Instalación Olhar aos olhos / autoconversa disfrutable ata o 10 de nov. en Lugo , no MIHL 

(…) Doa Oa inviste a súa enerxía no processo de desambiguación do seu relativo radio de acción; Un diálogo reversible, pluriforme e multilinguístico. que non entende de límites entre realidade e ficción; opera coa mesma atención ao pensamento fugaz que ao choque entre dous sólidos. É a creación de suposicións, hipotetizar en 3 dimensións e xogar a ser creadora de todas as cousas, o que mais fai latexar o seu corazón. E iso entende por vivir. Á fin e ao cabo, a obra artística en si é respirar, obra na que traballaremos ao longo de toda a nosa vida; un exercicio constante ( e inconsciente, moitas veces) de sincronización co medio e de reorganización de qués e porqués, onde o como depende da nosa capacidade de recibir, traducir e utilizar a luz, e onde os puntos se transforman sempre en suspensivos.
E é un privilexio cando se sente a fortuna de descoñecer o para que.
Pero Doa non cando pinta. relata dende instalación. E só retransmite. De impulsos abstractos a materias tanxibles; e de ideas concretas a representacións abstractas.
inventa nada, só reorganiza; liñas cando debuxa. Formas e cores, Estímulos e sensacións, ideas, suxestións e pareidolías, luz, cando as variantes do gravado, dende a fotografía, a colaxe, a
Recicla intuicións e investiga as causalidades responsables de casualidades. Está a adestrar, co método ensaio-erro, buscando o código co que poder compartir mais fielmente o «iso» que se pasa polo espazo baleiro que crea ao pechar os ollos.
Quere compartir o entusiasmo que lle provoca a persistencia retiniana simultánea completa. Como ao observar unha fotografía totalmente sobreexposta na que só hai luz; pero é luz do antes, luz do durante e luz do despois.
E a responsabilidade que implica ter ollos. E ver, digo percibir, a través de todos os nosos ollos, digo sentidos.
E continuar vendo cos ollos pechados. Pero aproveitar e ver outras cousas, iso si.
Agora mesmo, o descuberto é o inicio, e sente que é tan relativo que tamén podería ser o fin, a comezar en sentido contrario…

…